Muaj: Nëntor 2015

29 Netori dite e zise kombtare te pushtimit komunist,nga Keda Kaceli;

Ne diten e zise kombtare te pushtimit komunist nuk desha me shkrujt kurrgja. E sot qe kaloi, dy gjona do i them. Ju komunistet ju njoftem prej 70 e ma vjet e pershtypje nuk me bejne as krimet jo ma medaljet tuaja qe kullojne gjak martiresh. Me dekoraten per hetusin e At Zef Pllumit (dhe jo Pellumbit!!!) kjo qeveri, me medaljen per torturuesit si Shyqyri Çoku, demaskoi se fundmi edhe ideologjikisht, vetveten dhe mbeshtetesit e saj. Perfaqsuesit dhe votuesit. Ato guximtaret me kobure e imunitet parlamentar por edhe minjte e trembur e krimbat e uritur. Jo jo, jo friken time, jo zbrapjsen time, jo zhgenjimin tim, e as urrejtjen time, por perbuzjen time keni, neverine time, angazhimin tim per t’iu rrezuar, forcen time dhe te miqve per te treguar, per te deshmuar e per t’i kallezuar botes historine dhe te Verteten. Drejtesine tuaj nuk e duam. Por mos mendoni se keni fituar.

Vargjet e Poetit dhe Atdhetarit te Madh At Gjergj Fishta jane per ata qe s’po gjejne ku me u frymzu.

Çohi Te Dekun

E n’kjoftë se lypet prej s’hyjnueshmes Mni,
Qi flije t’bahet ndo’i shqyptar m’therore,
Qe, mue tek m’kini, merrni e m’bani fli
Për shqyptari, me shue çdo mni mizore. –
Oh! edhe pa mue Shqypnija kjoftë e rroftë,
E nami i sajë përjetë u trashigoftë!
Po: rrnoftë Shqypnija! E porsi krypa n’Dri
E porsi krandja e that n’nji flakada,
U shoftë me arë, me farë me mal e vrri
Kushdo shqyptar, qi s’brohoritë me za,
Kushdo shqyptar, qi s’brohoritë me uzdajë:
Oh! Rrnoftë Shqypnija! Rrnoftë Flamuri i sajë!

Ieri 29 novembre, era il giorno più tetro della storia albanese, l’invasione comunista del 1945, e io non volevo scrivere nulla. Due cose però oggi le dico. I comunisti li abbiamo conosciuti per oltre 70 anni e sappiamo che non si smentiscono mai. Non mi fanno più impressione i crimini figuriamoci le medaglie che grondano sangue di martiri. Per intenderci il governo “socialista” ha dato la medaglia al valore al torturatore di Padre Zef Pllumi. Questo governo decorando torturatori come Shyqyri Çoku, smaschera in fine, anche ideologicamente se stesso e i suoi sostenitori. I rappresentanti ed i propri elettori. Quei coraggiosi armati dell’immunità parlamentare ma anche i topi spaventati e i vermi affamati. No no, non avrete la mia paura, la mia resa, la mia delusione e nemmeno il mio odio, ma il mio scherno, il mio disgusto, il mio sdegno e il mio impegno per farvi cadere, avrete in tutta risposta la forza di raccontare mia e degli amici come me, di testimoniare e mostrare al mondo la storia e la Verità. La vostra giustizia non la vogliamo. Ma non pensate di aver vinto.

I versi del Grande Poeta e Patriota Padre Gjergj Fishta sono per coloro che non sanno dove trarre ispirazione

POETI I “NDERUAR” I SIGURIMIT TE SHTETIT,Nga Kujtim Cekani;

20150801_222533_12924

SPIUNI I “NDERUAR” I SIGURIMIT TE SHTETIT

ARRATISJA,NGA KUJTIM CEKANI ;

FB_IMG_1446295395531

ARRATISJA

Si mund ta Zbardhni Naten more Ditezinje,nga Beniamin Bakalli;

A mund te festoje Tirana,dhe qytetaret e saj ”Naten e Bardhe ” nje feste qe Socialistet na e bene me 29 Nentor
Si qytetar autokton i ketij qyteti ,e quaj per turp festimet e 29 Nentorit,dhe veprimtarine e Bashkise me kryetarin e saj Erion Veliaj per festimet e shumta anti njerezore
Te festosh per nje dite kur ne qytetin tim klika e kuqe beri terror te papara.Kur akoma askush ska kerkuar falje mijera viktimave gjenocidit komunist
FESTOHET DHE SHPENZOHEN parate e popullit per nje feste kriminale kur akoma qyteti im ska drita dhe uje
Shpenzohen miliona euro per nje kengetar te kendoje ne sheshin e qytetit
Muaji Nentor 1944 per qytetin tim eshte njohur si “nata e Shën Bartolemeut”
Z Kryetar i Bashkise se Tiranes
Per Tironcin nuk ka ”nate te bardhe” por ”Nate te zeza te Nëntorit të vitit 1944”
Më 1 Nentor 1944 vrane major Muharrem Liku, Abdulla Saraçin, Anton Fekeçin,
Më 3 nëntor 1944 forcat komuniste vrane pa gjyq në Sharrë të Tiranës Kapllan Deliallisin, Jakup Deliallisin,Shefqet Deliallisi, Isuf Allamanin, Bajram Cuken, Selim Kelmendin, Ndue Palin, Minella Toçin dhe Selaudin Korçen
Më 10 Nëntor 1944 vrane Subi Topullin
Më 11 Nëntor 1944 vrane Rakip Kalanjen
Më 12 Nentor 1944 vrane figurat me të Shquara të kombit e të kulturës Shqiptare,qytetare te qytetit tim
Ismail Petrelen,Vesim Kokalarin, Syrja Kokalarin,Nebil Çikën,Muharrem Lleshin,Rifat Tërshanen Reshat Stërmasin,Ali Panaritin,Anton Fekeçin,Montaz Kokalarin, Akil Sakiqin, Lluka Xhumarin,Boris Beleski, Nazmi Uruçi, Hamit Greblleshin
Respekt per dr Lorenc Rashen pushkatuar pa gjygj po ate dite
Ashtu si hienat dhe komunistet u sollen rotull familjeve me nacionaliste Tiranase duke na vrare,burgosur internuar
Qyteti im nuk ka vend per ”Nate te bardhe”
Beniamin Bakalli

 

Si mund te Zbardhni Naten more Ditezinj,nga Beniamin Bakalli;

A mund te festoje Tirana,dhe qytetaret e saj ”Naten e Bardhe ” nje feste qe Socialistet na e bene me 29 Nentor
Si qytetar autokton i ketij qyteti ,e quaj per turp festimet e 29 Nentorit,dhe veprimtarine e Bashkise me kryetarin e saj Erion Veliaj per festimet e shumta anti njerezore
Te festosh per nje dite kur ne qytetin tim klika e kuqe beri terror te papara.Kur akoma askush ska kerkuar falje mijera viktimave gjenocidit komunist
FESTOHET DHE SHPENZOHEN parate e popullit per nje feste kriminale kur akoma qyteti im ska drita dhe uje
Shpenzohen miliona euro per nje kengetar te kendoje ne sheshin e qytetit
Muaji Nentor 1944 per qytetin tim eshte njohur si “nata e Shën Bartolemeut”
Z Kryetar i Bashkise se Tiranes
Per Tironcin nuk ka ”nate te bardhe” por ”Nate te zeza te Nëntorit të vitit 1944”
Më 1 Nentor 1944 vrane major Muharrem Liku, Abdulla Saraçin, Anton Fekeçin,
Më 3 nëntor 1944 forcat komuniste vrane pa gjyq në Sharrë të Tiranës Kapllan Deliallisin, Jakup Deliallisin,Shefqet Deliallisi, Isuf Allamanin, Bajram Cuken, Selim Kelmendin, Ndue Palin, Minella Toçin dhe Selaudin Korçen
Më 10 Nëntor 1944 vrane Subi Topullin
Më 11 Nëntor 1944 vrane Rakip Kalanjen
Më 12 Nentor 1944 vrane figurat me të Shquara të kombit e të kulturës Shqiptare,qytetare te qytetit tim
Ismail Petrelen,Vesim Kokalarin, Syrja Kokalarin,Nebil Çikën,Muharrem Lleshin,Rifat Tërshanen Reshat Stërmasin,Ali Panaritin,Anton Fekeçin,Montaz Kokalarin, Akil Sakiqin, Lluka Xhumarin,Boris Beleski, Nazmi Uruçi, Hamit Greblleshin
Respekt per dr Lorenc Rashen pushkatuar pa gjygj po ate dite
Ashtu si hienat dhe komunistet u sollen rotull familjeve me nacionaliste Tiranase duke na vrare,burgosur internuar
Qyteti im nuk ka vend per ”Nate te bardhe”
Beniamin Bakalli

Stërnipi i Ismail Qemalit kritika qeverive: Në demokraci nderimet si në komunizëm;

Stërnipi i Ismail Qemalit kritika qeverive: Në demokraci nderimet si në komunizëm

Nedim Bej Qemalin, pasardhësin e arkitektit të shtetit shqiptar Ismail Qemalit, festat e nëntorit e gjejnë në Tiranë, jo si pjesë e protokollit shtetëror, por i ftuar nga një grup intelektualësh kryeqytetas.

Nedimi, është stërnip i Ismail Bej Vlorës, ai ka lindur dhe jeton në Itali.
Nga gjuha shqipe njeh shumë pak fjalë, ndonëse historinë e shtetit tonë e ka të gjithën në kokë.

Çdo vit kur kur Shqipëria feston pavarësinë, emocionet i ka të pashmangshme.

ismail (1)

Emocionet nuk janë çdo vit të njëjta. Çdo vit kur festohet momenti solemn i çlirimit të vendit emocioni është i madh. Koha kalon dhe Shqipëria ndryshon shumë. Rikonfirmohen ndjenjat dhe emocionet por disa gjëra mbeten sërish të njëjta”, shprehet ai per Ora News.

Nedimi thotë se familja e tij ishte e persekutar në kohën e monarkisë dhe sistemit komunsit dhe kjo i detyroi ata që të jetonin jashtë Shqipërisë, pa mundur të ktheheshin.

“Disa persona nga grupi politik i drejtuar nga Mbreti Zog, kishte një mellef dhe frikë për familjen tonë. Disa u vranë nga familja dhe babait tim ju ndalua të vinte në Shqipëri dhe ndaj une linda jashtq. U formuam jashtë sepse kemi qenë të detyruar të jetojmë jashtë, komunizmi na mbylli dyert dhe nuk ktheheshim dot. U kthyem për disa vizita vetëm pas viteve ‘90 kur regjimi ra. Në këtë moshë të thyer babai më ka vdekur dhe në vendosem të jetojmë aty ku ishim. Në këtë moshë të zhvendosesh në Shqipëri nuk është zgjidhje, por zemra ka mbetur gjithmonë këtu.”

Por dhe në demokraci ai mendon se gjërat nuk kanë ndryshuar shumë dhe se figura e Ismail Qemalit, nuk është vlerësuar sa duhet.

“Nuk besoj se ka ndryshuar shumë situata. Përkundrazi ata që kanë lindur dhe janë rritur jashtë vendit kanë pak informacion për datat historike që kalon vendi”.

Nedimi, i cili prej vitesh është profesor në Universitetin e Barit, ka një përgjigje dhe për të gjithë ata historianë të cilët e shohin Ismail Qemalin si rrëmbyes të meritave për shpalljen e pavarësisë.

“Me duket pak e çuditshme sepse dokumentet dhe ngjarjet janë absolutisht të qarta. Për të bërë të mundur pavarësinë e Shqipërisë atij ju desh të hiqte dorë nga gjithçka që kishte në Turqi. Politkikanët e mirë dinë të përfitojnë nga mundësitë që ju jepen.Nuk besoj se ka përfituar për interesa direkte personale, mendoj që qëllimi kryesor ishte të themelonte shtetin. Duke vdekur i tha fëmijëve që po ju jap një atdhe. Objektivi i tij ishte Shqipëria”.

Pasardhësi i fisit Vlora, ndasitë politike për festat e nëntorit i sheh si mentalitet përçarës, ndërsa ai vetë thotë se feston si datën 28 ashtu dhe datën 29 nëntor, duke i vlerësuar si dy data historike për popullin shqiptar.

“Në shqipëri ka shumë gjëra të ndara. Mungon një menatlitet unik. Unë personalisht festoj 28 nëntorin sepse është data e pavarësisë, por do festoja dhe datën 29 sepse është data e çlirimit, janë dy data historike. Ky është një diskurs që i takon parlamentit, por historia duhet të lexohet në një mënyrë krejt ndryshe. Hitoria është e gjithë shqiptarëve dhe jo e njërit apo tjetrit”.

Nedim Qemali prej vitit 1993 është nënshtetas shqiptar dhe është shpallur “Qytetar Nderi” i Vlorës.

Leave a Reply

KRIMINELI SABRI GODO,Autori i shkrimit: Leon Molla

Leon Molla

Nga Leon Molla.

KRIMINELI SABRI GODO

Ky është cilësuar si “Plaku i Urtë” nga Politikanët Shqiptarë duke mos ja kujtuar bëmat e tij që bëri në Mirditë në shenjë hakmarrje për vrasjen e Deputetit Komunist Bardhok Biba që Lidhja Kombëtare e Maleve e Udhëhequr nga Dera Princore e Mirditës Gjomarkajt, morën vendim për vrasjen e tij.
Kështu që me 07 Gusht 1949 i zurën pritat në vendin e quajtur Qafa e Valmirit në Mirditë dhe e ekzekutuan.
Mbi kufomë i vendosën letrën ku tregohej dhe shkaku i vrasjes, në fund të letrës nënshkruhej nga Ndue Pjetër Gjomarkaj.
Mbrenda një harku të shkurtër kohorë erdhën forca të shumta ushtarake nga Tirana dhe rrethet e tjera të vendit të cilët rrethuan të gjithë Krahinën e Mirditës.
Këta forca udhëhiqeshin nga vete kasapi Mehmet Shehu, Sabri Godo, Hito Çako, Mhill Doçi dhe shumë Oficerë të tjerë ndër ta merrnin pjesë dy Oficerë Rus Faloskini dhe Sakolovaski.
Ekzekutuan, burgosën e internuan, dhe dhunuan pa mëshirë mbi popullin e pafajshëm të Mirditës.
Kjo krahinë i shpëtoi dy Perandorive, Perandorisë Bizantine dhe Perandorisë Osmane, por fati i keq e deshi të masakroheshin nga vetë Shqiptarët.
Me 17 Gusht 1949 në Qafë Valmir po aty që vranë Bardhok Bibën, 14 përsona u tërhoqën zvarrë dhe ju hapën gropën.
10 përsona i rreshtuan përpara gropës së hapur dhe i pari që tërhoqi gisht mbi njërin ndër ta ishte Mhill Doçi i cili pasi kërkoi leje Mehmet Shehut ju afrua X që ishte i lidhur bashkë me të tjerët dhe e qëllon me Revole për nën sqetull.
Fill Sabri Godo dha urdhër si Prokuror Ushtarak që ishte që të qëllonin.
Me dhjetra plumba u lëshuan mbi të lidhurit, kurë të gjithë kishin rënë mbrenda Gropës, papritur ndigjohet një zë “na vrisni qenër mos na lër të vuajmë”.
Sabri Godo i bëri me shenjë njërit ushtarë që kishte Mitralozin dhe u afrua buzë gropës, filloi të qëllonte pa ndërprerje.
Copat e mishit ngriheshin përpjetjë, gjaku rrjedhte lumë.
Pak më larg gropës në pemë varën 4 përsona.
(Press Independent së shpejti do të publikojë emrat e këtyre përsonave).
Pas kësaj masakre shikoheshin njerëzit duke u tërhequr zvarrë pas makinave me qëllim për të terrorizuar pupullin e Mirditës.
Ja pra ky është Sabri Godo “Plaku i Urtë”.

Autori i shkrimit: Leon Molla

foto di Press Independent.

Pjestare te nje familje, egzekutuar nga rregjimi komunist, .

12297990_760490720745978_1237480446_o
Pjestare te nje familje, egzekutuar nga rregjimi komunist, .

1-Kapllan Dalip Deliallisi, deutet ne parlamentin e pare 1921
2-Jakup Dalip Deliallsi, qeveritar vendor
3-Mustafa Dalip Deliallisi, Usharak (akademik mbaruar ne Torino)
4-Shefqet Ymer Deliallisi, oficer i sapodiplomuar
5-Beqir Ymer Deliallisi, oficer karriere
6-Tofik Masar Deliallisi,arsimtar, pjestar i “grupit të deputeteve”

"Kapllan Deliallisi"
"Jakup Deliallisi"
"Mustafa Deliallisi"
"Shefqet Ymer Deliallisi"
"Beqir Ymer Deliallisi"
+2

Shqiperia ben kthesen drejt Kines dhe Rusise ,Dekoron gjith Sigurimsat dhe diktatoret ;

 

20150801_222533_12924Me rastin e 70-vjetorit të pushtimit te Shqiperise nga kolera e kuqe komuniste , Ministria e Mbrojtjes akordoi rreth një vit më parë për 1.000 veteranë të LANÇ-it, “Medaljen e Mirënjohjes”. emra të papublikuar më parë, ku bien në sy një sërë personalitetesh por edhe funksionarësh të lartë të nomenklaturës komuniste, ish-punonjës së Sigurimit të Shtetit, prokurorë e gjykatës. Ndër 1.000 veteranët e dekoruar janë gjithashtu edhe ish-presidenti, Alfred Moisiu dhe Naile Gjinushi, e ëma e politikanit Skënder Gjinushi, si edhe Vito Kapo.
Pjesë e kësaj liste është edhe Hajro Shyti, doktori kardiolog i Enver Hoxhës, si dhe Duro Shehu, vëllai i Mehmet Shehut, apo Sabaudin Xhuglini, kushëriri i parë i Nexhmije Hoxhës. Pjesë e listës së veteranëve të dekoruar është edhe Bardhyl Erebara, themeluesi i Debatikut (Djemtë e Bashkuar, Anëtarë të Ideve Komuniste), konstitucionalisti Njazi Jaho, redaktorët e statutit të PPSH-së, Ngjeli Toka dhe Pali Pejo, historiani Arben Puto si dhe Ilo Kodra, shefi i kabinetit i sekretarit të Komitetit Qendror të PPSH-së.
Me “Medaljen e Mirënjohjes”, Ministria e Mbrojtjes ka dekoruar edhe zv.ministrin e Minierave në diktaturë, Haki Gjondedaj por edhe Shaban Bardhin, korrierin e luftës të Myslym Pezës, si dhe nipin e Enver Hoxhës, Luan Omarin apo edhe Liri Belishovën, drejtuesen kryesore të PPSH-së e më pas të arrestuar po nga komunizmi. Në listë janë gjithashtu edhe Sabrije Subashi, strehuesja e Enver Hoxhës gjatë LANÇ-it, akademiku Ylli Popa, mjaft ish-ambasadorë në diktaturë etj.

Ne vend të një letre të hapur për kryetarin e PLL z.Sulejman Gjana,Hakik Mena New Jersey, USA;

Ne vend të një letre të hapur për kryetarin e PLL z.Sulejman Gjana

Ne vend të një letre të hapur për kryetarin e PLL z.Sulejman Gjana

 

I dashtun Sulejman,

 

Me lejoni t’ju drejtohem me këtë letër publike, së pari në cilësinë time si

zogist, pastaj si kryetar i një dege të PLL, e mandej edhe si shok, mik e

bashkëmendimtar i juaji.

 

Edhe pse i kam thënë më parë, e shoh të arsyeshme përsëri, të ritheksoj,

disa pika rreth jush, të cilat po i përmbledh si më poshtë:

 

E para, të lumtë, për kontributin e dhënë në drejtim të kauzës kombëtare!

Ndonëse i lindur dhe rritur jashtë atdheut, ju jeni, ndër rastet më ekzemplare,

që sakrifikoni çdo privilegj dhe luks, (fatmirësisht familja dhe natyrisht

vendi ku jetoni jua kanë mundësuar), dhe vini në botën e pistë të politikës

shqiptare, kryekëput, për t’i shërbyer kombit dhe kauzës në të cilën besoni! Në

këtë sens, ju jeni shembull i shkëlqyeshëm dhe model ideal, për mbarë të

rinjtë, që lindin dhe rriten jashtë, se si i shërbehet kombit. Madje jo vetëm

për ata, por pse jo edhe për mbarë shqiptarët, duke pasë parasysh edhe faktin

tjetër, se ju jeni një person i kompletuar në çdo aspekt. Edukimi i shëndoshë

familjar, shkollimi perëndimor, mos-përlyerja me komunizmin dhe inteligjenca –

dhe për këtë arsye, çdo shqiptar i mirë duhet t’ju vlerësojë.

 

Së dyti, ju lumtë për impenjimin, qëllimin, kontributin dhe këmbënguljen

tuaj konstante në drejtim të potencimit të ideve Zogiste, gjë për të cilën, jam

absolutisht i sigurt, që çdo legalist dhe monarkist i vërtetë, e vlerëson pa

masë.

 

Së treti, sinqerisht unë dhe shumë miq e dashamirë legalistë në Amerikë, e

vlerësojmë jashtëzakonisht shumë faktin që ju keni pasë kurajon civile të

merrni përsipër drejtimin e PLL-së, vendim, që kërkon një sakrificë dhe mund të

jashtëzakonshëm. Aq më tepër, po të kemi parasysh rrënimin total që i është

bërë asaj, veçanërisht në dekadën e fundit. Dhe pikërisht, bash për këto arsye

të përmendura me lart, unë, së bashku me shumicën dërrmuese të legalistëve në

Amerikë, e pritëm shumë mirë lajmin e shpalljes së kandidaturës suaj për kreun

e PLL-së, duke menduar se ishit alternativa më e mirë, për ta nxjerrë PLL-në

prej batakut, që ndodhej dhe ngritjen e saj në një nivel të dinjitetshëm dhe të

meritueshëm.

 

Ne si degë të mbështetëm haptas dhe fuqishëm, duke pasë besimin, që ju do

ta ndryshonit kursin e partisë, nga një parti të katandisur si “seksion” i

PD-së, në një parti me identitetin e vet; atë të një Partie Tradicionale

Kombëtariste, që mbi gjithçka vë interesat e atdheut dhe që posedon nji

platformë të qartë kombëtare. Natyrisht, një ndër vështirësitë më të mëdha, që

do të hasnit gjatë detyrës suaj të re, të cilën ne legalistët e vërtetë do ta

prisnim me ankth, ishte: qëndrimi i juaj në negociata me partinë aleate

tradicionale më të madhe të këtyre 23 viteve tranzicioni të tejzgjatur

qëllimshëm, PD-në. Dmth, ankthi ishte, nëse ju, do të ishit një YES MAN, ose

nji “lepe peqe” kryetar partie, në bisedat e para elektorale që ju do të

zhvillonit, duke pranuar çdo variant që ata do të servirnin, mjafton që ju, me

një rreth të ngushtë tuajin, të siguronit ndonji karrige – apo do të shkonit

kryenaltë, duke mos pranuar të trajtoheshit si leckë, por si të barabartë, të

dinjitetshëm, si përfaqësues të një Partie që ka traditë në bërjen e

shtetit-komb, të një partie që ka eksperiencë në qeverisjen e shtetit, të një

partie që mbarte vlera tradicionale shqiptare dhe perëndimore, të një partie që

ka nxjerrë figura të ndritura kombëtare, si ajo e të pazëvendësueshmit Mbretit

Zog dhe e heroit tonë kombëtar Abaz Kupi, të një partie që rrezaton luajalitet,

por dhe që e meriton atë, të një partie që elektorati i saj përbëhet prej

shtresës më të vuajtur dhe të persekutuar të regjimit sllavo-komunist, të një

partie që për hir të zhvillimit të demokracisë, pranon dhe ofron bashkëpunim të

sinqertë por kurrsesi nuk pranon të nëpërkëmbet, të një partie që pa diskutim

ka bazë reale elektorale e jo të blerë me thasë mielli.

 

Dhe kur mendon të kaluarën e kësaj partie, që trashëgon një histori të

hershme dhe jashtëzakonisht pozitive, natyrshëm, si drejtues i saj, do të kenë

shkuar ndërmend, para, gjatë dhe mbas negociatave, ndjesi të tilla, si psh:

 

a) ajo e të ndjerit krenar që përfaqëson një Parti të tillë, e cila duhet

të ketë dhënë forcë e kurajë duke mos ndier as më të voglin kompleks

inferioriteti, por përkundrazi dhe

 

b) atë të përgjegjësisë, madje të dyfishtë, personale dhe kolektive;

personale sepse vihet në diskutim personaliteti juaj, për performancën tuaj si

lider i saj, dhe kolektive, se përfaqëson interesat e të gjithë simpatizantëve,

ithtarëve, idealistëve që besojnë në filozofinë e kësaj partie. Si rrjedhim,

kjo krenari dhe përgjegjësi që ju ndieni si kryetar i kësaj partie, ka

influencuar natyrshëm, që qëndrimi dhe vendimi juaj së bashku me atë të

kryesisë, rreth negociatave me PD-në, të jetë më se transparent, i drejtë, i

saktë dhe i dinjitetshëm, thjeshtë ashtu siç duhet të jetë; i PAVARUN, vendim

të cilin, në legalistët e Amerikës, dhe mbarë legalistët që të dhanë votën në

Kongres dëshironin të shihnin, sepse janë dremitur, zhgënjyer, neveritur me

vendimet servile, dallkauke, meskine, perfide të mëparshme.

 

I dashur Sulejman,

 

Më në fund, dinjiteti i partisë është në rikthim e sipër, në rrugën e

duhur, të paktën bazuar në intervistat, shkrimet dhe deklaratat tuaja më se të

sakta dhe tepër dinjitoze, ndryshim që do të dëshironim ta shihnim sa më shpejt

dhe në rindërtimin në themel të partisë. Të gjithë jemi të vetëdijshëm për

punën e madhe që duhet dhe për vështirësitë që ju së bashku me kryesinë keni

përpara, dhe është normale që do të keni pengesa, intriga, bllokada, shkopinj

nën rrota, kundërshtime, sajime, keqinterpretime të instruktuara prej ish-it

dhe isha-ve drejtues të niveleve nga më të ndryshme, që çdo gjë mund t’i thuash

këtij lloji, por legalistë e zogistë jo! Logjikisht idealja do të ishte mos të

harxhonim kohë e mund duke u marrë me njëri-tjetrin në parti, sepse nuk e kemi

këtë luks, por ja që Katovica na e la peshqesh sabotimin, dhe na duhet me fillu

prej zeros. Në fakt, fillimi prej zeros, është si thika me dy presa, ka të mirën

dhe të keqen e vet. Të keqen e përmendëm, ndërsa e mira është se – Ke

mundësinë, me mbështetjen e kryesisë dhe tagrin e dhënë prej Kongresit, për të

bërë një transformim thelbësor në parti.

 

***

 

Jam më se i sigurt që ju i keni bërë një studim të hollësishëm anëtarësisë

së partisë, anëtarësi të cilën me sa jam i informuar, do ta ndaja në 5 kategori

ose grupime.

 

1). Kategori me elementë të lidhur me komunizmin, që mund të ketë depërtuar

në parti dhe duhet të largohen një orë e më parë..

 

2). Kategori, me elementë të shtresës sonë që janë me dosje, të cilët

fatkeqësisht janë peng i tjetërkujt dhe prandaj duhet patjetër të largohen.

 

3). Kategori, me elementë perfidësh laramanë, që të fusin thikën mbas

shpine, por sa t’u dalë një ofertë ekonomike, pavarësisht se prej të cilës palë

vjen oferta.

 

4). Kategori me elementë legalistë të pastër, por u ka ngjarë si

Nastradinit, dhe kujtojnë se janë në ëndërr. Kjo kategori është e njëjtë në

mentalitet me nji numër bajagi të madh të ish persekutuarish jo-legalistë, që kur

vjen puna për ballafaqim faktesh në lidhje me punën, impenjimin, dëshirën që ka

bërë dhe ka pasë PD-ja, për këtë shtresë të sakatuar nga sllavo-komunizmi, dhe

që ka qenë automatikisht si bllok në favor të PD-së, – kanë të njëjtit

argument, si psh: «Më mirë PD-ja, se këta komunistë e kriminelë. Të paktën

PD-ja është e deklaruar haptas kundër komunizmit. Ndërsa këta horra akoma

besojnë në të. Sido që të jetë, me PD e kemi ndonji tonin diku në ndonji punë!»

etj., etj, argumente të këtij lloji. Argumente tashmë të dalë boje, të të

kënaqurit me pak, ose në rastin me të mirë, pesimist dhe në rastin më të keq,

ngritjen e duarve lart. Argumente që me të vërtetë të bëjnë të ndihesh keq për

gjendjen e katandisur të shtresës sonë. Indeks mjaft i qartë për të dëshmuar

gjendjen e shtresës antikomuniste, që është kaq e drobitur, e çoroditur, e

shkapërdarë, pesimiste, e dremitur, e pa-besim në vetvete, e tromaksur, e

shushatur, e pa alternativë, me kompleks inferioriteti ndaj politikës se

Katovicës, e pa shpresë, dhe e pa alternativë, e pa iniciativë, aq sa nuk është

e zonja të dalë mbi palët e politikës Katoviciane, si bllok së bashku ose qoftë

edhe veçantë në politikat që besojnë, por të pavarur ama, e jo si garniturë ose

bisht i PD-së. Sepse vetëm në këtë mënyrë do të rrisë reputacionin e vet, duke

ringjallur të djathtën, duke rikthyer besimin tek elektorati i vërtetë i

djathtë dhe në të njëjtën kohe do t’i shërbente edhe kombit, i cili është

fundosur për gati 80 vjet, prej të majtës me rrënjë në sllavo-komunizëm. Shpresojmë,

që kjo pjesë shtresës sonë, të shkunden e t’iu dalë kjo ëndërr, ose ky gjumë

letargjik.

 

Me këtë kategori anëtarësie, që pak a shumë mund të përbëjë shumicën dhe që

fatkeqësisht këtë pesimizëm e bartin si pasojë e luftës së ashpër që i është

bërë shtresës sonë për dekada me radhë, kërkohet një trajtim i kujdesshëm, i

matur dhe një taktikë dashamirëse, miqësore dhe vëllazërore që mund dhe duhet

t’i bashkangjiten kategorisë së pestë.

 

5). Kategori, të cilët janë pakicë për momentin, por janë ai grupim që janë

më të qartë dhe vendosur politikisht. Janë grupi që nuk ndiejnë as më të voglin

kompleks inferioriteti ndaj politikës së Katovicës, janë grupi që për hir të

kombit dhe klasës që përfaqësojnë, insistojnë me ngulm dhe me plotësisht të

drejtë, të formojnë shtratin e vet, të dalin me fizionominë e tyre, janë grupi

që nuk mendojnë thjeshtë për ndonjë kockë, kothere, vend pune, janë grupi që

nuk mendojnë shkurt duke u kënaqur me fitimin e ndonjë kandidati, që mund të

marrë vota fiktive dhe nesër të fluturojë në mënyrë të paskrupullt në oborrin e

të majtëve, janë grupi që preokupim kryesor të partisë kanë rimëkëmbjen e saj,

duke shtruar rrugën për të ardhmen. Janë grupi që prioritet kanë; realizimin e

bashkimit kombëtar, zgjidhjen e problemit të pronës, zgjidhjen përfundimtare

dhe ingranimin total të ish persekutuarve, dekriminalizimin e vendit, ligjin e

lustracionit, etj., etj.

 

Pa diskutim që ky grup meriton të jetë në strukturat drejtuese, në

drejtimin e degëve në rrethe, në përfaqësimin e kandidatëve të tashëm të

bashkive e në veçanti në përfaqësimin e zgjedhjeve të përgjithshme të ardhme.

 

Prandaj, i dashur bashkidealisti im Sulejman, si një prej kryesorëve të

këtij grupi që jeni, duhet domosdoshmërisht t’i jepni prioritet këtij

formacioni, i cili unë besoj bindshëm që së shpejti do të jetë bërthama,

avangarda, elita që do të marrë frenat në dorë, jo vetëm të partisë tonë, por

mund të shërbejë, si një dritë në fund të tunelit, për bashkimin e të gjitha

partive të tjera tradicionale të djathta, së bashku me të djathtë të pavarur,

duke formuar një lidhje që mund të quhet “Lidhja Antikomuniste e Djathtë

Shqiptare”, e cila do të plotësonte boshllëkun e mosfunksionimit të një

djathte të vërtetë në Shqipërinë Londineze.

 

***

 

I dashur Sulejman, me të vërtetë e ke marrë partinë në një situatë tepër të

vështirë dhe është krejt normale që për këto zgjedhje lokale nuk ka qenë koha e

bollshme për me u pregatitë në formën e dëshirueshme plus fakteve që tashmë ju

i keni bërë te qarta, kështu që mua nuk më shqetëson shume fakti i rezultatit të

këtyre zgjedhjeve, por çfarë do të më shqetësonte është; nëse do të vazhdohej

të bëhej e njëjta politikë jargavitëse si ne periudhën e para Kongresit, nëse

nuk do të vazhdohej të mendohej për të ardhmen e partisë dhe nëse në parti do

të kishin në dorë frenat 3 grupet e para të përmendura më lart.

 

I dashur si vëlla Sulejman,

 

Juve historia do t’ju gjykojë në të ardhmen dhe mundësitë e konkluzioneve

të njerëzve në përgjithësi, të nacionalistëve dhe në veçanti të legalistëve do

të jenë në 3 vlerësime.

 

1) Si një kryetar i pa vlerë nëse do të vazhdoje në të njëjtën rrugë si

para Kongresit.

 

2). Si as mish as peshk, nëse do të ndiqje një politikë të përzier para

Kongresit me nji politikë tërhiq e mos këput të sotmes.

 

3). Si një Lider, që do të ngelje në histori të legalistëve, por ndoshta

dhe mbarë nacionalistëve po të ndjekësh një politikë bazuar në mendimin e

kategorisë së pestë të përmendur më lart dhe unë besoj që je në rrugë të mbarë

deri tani dhe dëshiroj të besoj që do ta vazhdosh edhe më tej atë, madje duke e

përforcuar edhe më shumë, dhe vetem duke ndjekur këtë rrugë në mënyrë

konstante, do të kesh mbështetjen maksimale të idealistëve legalisto-zogistë.

Natyrisht, që kjo ka koston e vet mbasi përveç bllokadës së brendshme në parti,

do të përballesh edhe me atë të jashtmen; politikën e Katovicës.

 

Sa për sqarim, për lexuesit mbarë, shpesh herë e përmend PD-në, se shkrimi

është si shkak i deklarimeve të Kryetarit të PLL-së Sulejmanit, ndaj problemeve

me ta, por me këtë rast dëshiroj që të jemi të qartë me lexuesin mbare se: – ne

legalistët e vërtetë antikomunistë, as që nuk e diskutojmë,  dmth është absurde qoftë për ta menduar, se

mund të ekzistojë mundësia për të bërë aleancë me PS -në, sepse me ata ne na

ndajnë lumenj gjaku dhe do të ishte poshtëruese, diskredituese dhe vetëvrasëse

për ne te merrnim ndonji vendim te tille.

Por, argumenti është që këtë hamendje për të bërë aleancë a jo, në kohë

të ndryshme e kemi me një forcë politike, të cilën për të qenë objektivë, nuk

mund ta quajmë të njëjtë me PS-në, por nga ana tjetër ajo pretendon që është e

djathtë dhe përsëri për të qenë objektivë, nuk rezulton si e tillë, si në

program, ashtu edhe në veprime në lidhje me shoqërinë por edhe në marrëdhëniet

me partitë aleate të saj, forcë prej të cilës, ne i kemi besuar plotësisht për

shkak të zotnillëkut dhe fisnikërisë që na karakterizon. Kemi pretenduar që të

paktën mbas nënshkrimeve të negociatave, të mos pritemi në besë prej saj, por

fatkeqësisht kemi provuar të kundërtën. Madje ne kemi një eksperiencë të hidhur

në të kaluarën si psh; 1993 kthimin e Mbretit Leka I; 1997 prerjen në besë të

Mbretit Leke I, duke lejuar ndryshimin e referendumit; 2005, luftën e ashpër që

iu bë LZHK-së së krijuar prej Mbretit Leka I-rë dhe sakatimi i votave tona, duke

mos lejuar që fryma nacionaliste e drejtuar prej Mbretit, të hynte në

parlament. Pra ne legalistët për hir të forcimit të demokracisë, kemi pranuar

edhe të dëmtohemi, madje tradicionalisht, megjithëse ky xhest fisnik dhe i

pjekur politik nga ana jonë, na është marrë për dobësi. Por çdo durim ka kufi

dhe ka ardhë koha që PLL të mos të ndiejë më as me të voglën pendesë dhe

presion për vendimet që ajo merr në ndihmë të elektoratit të vet. Dy rrugë ka

tashmë ose PLL të rimëkëmbet dhe të kthehet në traditë e të shohë për të

ardhmen, se sa për me qenë seksion a bisht i PD-së, më mirë të shkrihet dhe mos

të vazhdohet më me iluzione…

 

Si konkluzion, ndryshimi midis liderit dhe politikanit të zakonshëm,

qëndron në marrjen e vendimeve. Lideri merr vendime të guximshme dhe

largpamëse, të cilat ndonëse janë utopike për masën, rezultojnë dobiprurëse për

të ardhmen e partisë, shoqërisë dhe kombit. Prandaj, mos e humb, i dashtun

Sulejman, mundësinë që të është dhënë për t’u skalitur në memorien e

legalistëve dhe nacionalistëve!

 

Eqerem Bej Vlora në nji rast shpjegon shumë bukur çështjen e shfrytëzimit

të momentit prej liderëve duke cituar bisedën me Mbretin Zog: “Fati,  Eqerem Bej, – më tha ai – është një dem i

tërbuar e i verbër, që shpesh herë na shkel me thundra, por ndodh që edhe të na

dalë përpara në një vend të volitshëm. I mençur dhe i zoti është pikërisht ai

që dallon këtë çast, që e zë demin prej brirësh, e mposht dhe vë në shërbim të

tij”. Kështu që mos u dorëzo dhe vazhdo në këtë rrugë që ke vendosur, se

ne legalistëve idealistë, na ke mbështetje të fuqishme, për të ringritur

dinjitetin tonë.

 

***

 

Të dashtun bashkidealista, mbështetjuni PLL-së dhe Kryetarit të saj në këtë

mision fisnik që sa po ka nisur, se ky mision nuk është vetëm i tij, por i të

gjithë idealistëve. Ai i vetëm nuk mundet me ia dalë, ai ka nevojë për të rinj

dhe të reja të shkolluar, që tashme nuk na mungojnë, dmth të pa kosumuar

politikisht dhe sidomos pinjollë të familjeve tradicionale kombëtare. Ai nuk është

i përjetshëm, më vonë ndonjërit prej jush do i bjerë fati të jetë në këtë

pozicion të përgjegjshëm dhe fisnik që ka si qëllim përpjekjen për shtrimin e

rrugës politike të klasës sonë.  Pra, le

të lëmë çdo paragjykim dhe xhelozi mënjanë, e të mblidhemi rreth njëri tjetrit,

e të mundohemi edhe për realizimin e një koalicioni gjithëpërfshirës të

djathtë, e mos të mbetemi përjetë shërbëtorë të të tjerëve, por të pregatisim

terrenin politik për sot e për të ardhmen e fëmijëve tanë. Zoti ju udhëzoftë,

ju, i dashtun si vlla Sulejman dhe të gjithë idealistët legalisto-zogistë, klasën

tonë dhe mbarë shqiptarët! U bëftë realitet sa më shpejt Bashkimi Kombëtar i

Shqiptarëve.

 

 

 

Hakik Mena

 

New Jersey, USA

 

6 Qershor 2015